Vliegen naar Houston: Broodjes in plasticzakjes en 25 pakjes Mascotte vloei

Schiphol

Omdat ons vliegtuig om 10:10 vertrok moesten we 7 uur op Schiphol zijn wat ook inhield dat we om 06:00 uur moesten vertrekken. Dit betekende ook dat ik de wekker moest zetten om 05:15 en uit mezelf om 5:14 wakker schrok. Ik zeg natuurlijk wel dat IK de wekker moest zetten maar dat is helemaal niet waar want dat doet mijn meisje natuurlijk want dat kan ik helemaal niet. Kan HTML programmeren, thuis wifi netwerken opzetten en blind software installeren maar een wekker zetten zodat ie ook werkelijk afgaat op het moment dat ik had gewild is me werkelijk nog nooit gelukt.

5 voor 6 stond mijn reisgenoot voor de deur en na een beetje onhandig slaapdronken gegoochel met autosleutels en koffers reden we richting Schiphol. Bij Zoetermeer hoorde ik dat er tussen Den Haag en Amsterdam twee vrachtwagens een ongeluk hadden gehad, dat daar de weg afgesloten werd en er op dat moment al een file van 3 kilometer stond. Aangeraden werd om via Wassenaar te rijden en aangezien dat een weg is waar om de 25 meter een stoplicht staat kwamen we pas om 10 over 7 aan bij de halte van bus op Schiphol die ons van P3 Lang Parkeren naar de vertrekhal bracht.

Nadat we in de vertrekhal waren binnengekomen hebben we eerst ingecheckt met de computer en daarna koffers in een apparaat gedaan waarvan het lijkt dat hij je koffer gaat vermalen tot snippers. Komt geen stewardess meer aan te pas en in moet eerlijk zeggen dat ik het wel miste iemand die even met een blauwe pen een cirkeltje zette om de tijd en de gate en je een fijne vakantie wenste.

Daarna nog even naar buiten om een sigaretje te roken en toen door de douane. Mijn reisgenoot wilde nog even shag kopen en kocht 5 pakjes Brandaris shag en een doos met 25 Mascotte vloei omdat die niet in kleinere verpakking te koop waren.

Ook een vast traditie de laatste jaren is dat ik boeken in de kiosk op Schiphol koop die ik al heb gekocht en heb gelezen tijdens de vakantie er voor. Het is me een keer gebeurd met een boek van Arnon Grunberg maar ook al 3 keer met een boekje met verzamelde columns uit het NRC van Youp van ’t Hek. En waarom zou je een mooie traditie niet voorzetten dus ook dit keer heb ik weer het boek van Youp van ’t Hek gekocht dat ik vorig jaar ook al op Schiphol had aangeschaft om te kunnen lezen op vakantie.

Ook zagen we dat je bij dit winkeltje wel de Mascotte vloei per stuk i.p.v. per doos van 25 kon kopen…

Buiten het boek van Youp van ’t Hek, dat ik dus al had, kocht ik nog een boekje van Youp van ’t Hek dat ik zeker nog niet heb (zit een gaatje in de kaft en dat had ik echt wel onthouden) het boek Mr. Amazon, de Amerikaanse Wired en TikTak. Veel te veel en veel te ambitieus want waarschijnlijk is het enige dat ik echt ga lezen de autobiografie van Morrissey (met persoonlijk voorwoord van mijn vrouw) die ik van mijn vrouw alvast had gekregen voor mijn verjaardag.

Boven bij Schiphol in een zogenaamde Amsterdamse bruine kroeg met zeer aardig personeel nog even een croissantje met jam gegeten en mijn vader een kop koffie. Mijn vader hoefde niet te eten want die had broodjes meegenomen. In het vliegtuig begreep ik pas wat ”Ik heb broodje meegenomen” werkelijk inhield. Mijn vader had namelijk een tasje bij ’m waar de inhoud voor meer dan de helft bleek te bestaan uit eten waaronder 3 broodjes gehakt, 1 broodje kaas en 4 krentenboterhammen met roomboter. Ik heb zelf een enorme bloedhekel aan gesleep met eten en vind er helemaal niets gezelligs aan om bijvoorbeeld in de Dierentuin op een bankje je eigen meegenomen boterhammen te gaan zitten eten i.p.v. in het restaurant patat met kroket en Chocomel te kopen. Als het niet kan door het budget dan ga ik liever 2 keer minder en een keer goed dan 3 keer met boterhammen in plastic zakjes. Onder zwaar protest heb ik dan ook de halve voorraad broodje naar binnen zitten proppen en als ik me niet vergis stonden we nog op de startbaan toen ik al een broodje gehakt in mijn mik had.

Tijdens een vliegreis slaap ik bijna nooit. Ik zit te krap, ben niet echt moe of irriteer me te erg aan mensen voor me, achter me of naast me, kinderen die janken of rijden stewardessen met hun karretje mijn rechter knieschijf in tweeën die net genoeg in het gangpad uitsteekt om met de zwaar metalen rand van de tronie vol te kunnen raken. Dit keer zat alles mee en viel 3 keer in slaap. Helaas was dit keer mijn timing niet erg best en viel ik precies inslaap voor de snack, lunch en afternoon snack. Ik vind het fijn om te slapen maar nog veel fijner om te eten dus bij elkaar heb ik zo’n 3 kwartier geslapen wat inhoud dat ik op dit moment van schrijven 24 uur min 3 kwartier wakker ben en een beetje zit te tollen van de hoofdpijn achter mijn MacBook Air.

Vliegreis ging voor de rest zeer spoedig. Kreeg wel even een inzinking toen ik na het kijken van een aflevering van de Big Bang Theorie, een aflevering van de IT Crowd en de film The Way Way Back  op het vliegschema keek en er achter kwam dat we al voorbij Groenland waren maar toch nog dik 5 uur moesten vliegen.

We hadden een super aardige stewardess die alle geduld had met mijn vader. Door alle herrie van het vliegtuig en het feit dat ik mijn vader verdenk dat hij zijn gehoorapparaatjes zelf in elkaar heeft zitten solderen van onderdelen van oude mobiele telefoons moest ze soms wel 3 keer vragen of hij koffie of thee wilde. Ze vond het super leuk dat we samen op reis waren en zei dat ze ook altijd haar ouders meeneemt ”Zo lang het nog kan en ze nog goed ter been zijn”.

Ja daar zit je dan ineens op 9 kilometer hoogte naar je vader te kijken met de gedachte ”Zo lang het nog kan” in je hoofd. Bizar. Ik ben zelf ineens zonder dat ik het zelf echt door heb ineens 45 en mijn vader is nu 73. Veel van mijn vrienden hebben al geen vader meer en ook al zit alles echt mee dan is het zeer waarschijnlijk is dat mijn vader binnen 10 tot 15 jaar er niet meer is. Kijk ik kan morgen ook tegen een boom rijden en overleeft hij mij in plaats van andersom maar is toch gek als je je dat beseft zeker op dat moment.

In ieder geval is het nu leuk en gezellig. Er is geen onvertogen woord gevallen en we hobbelen gewoon een beetje achter elkaar aan en roken overal gezellig samen een sigaretje.

Gaat eigenlijk allemaal best nog wel snel voor een man van 73. Alleen toen we stonden te roken bij de Shuttle bus die ons naar de huurauto zou brengen moest ik even ingrijpen. Toen stond hij met de dollars die hij had gewisseld op Schiphol en in zo “fantastisch handige envelop” had laten doen een partijtje te wapperen en zwaaien toen hij ze uit die envelop in zijn portemonnee wilde doen dat de Boeings op de landingsbaan dachten dat ze zijn kant op moesten komen. Maar een ”Pa doe dat dalijk even op de hotelkamer in plaats van hier” was genoeg om hem te doen stoppen.

Toen de auto huren, altijd lachen. Super aardige dame achter de balie van Alamo zag ons om een reden die ik zelf ook niet begrijp, eerst naar de balie van National lopen en daarna naar haar komen. Alles snel geregeld en ze vroeg nog even of we een ”A nice car upgrade for the holidays” wilde maar dat wilde we niet want ik had goed ingeschat wat er ging komen toen we onze auto gingen ophalen. Daar zei de kerel die daar werkte pak maar een wagen uit deze rij ”Today free upgrade”. Daarnet nog niet penis, toen moesten we er nog voor betalen! Ik heb mijn vader de auto laten kiezen en nu rijden Peppie en Kokkie dus rond in Texas in een steenrode Jeep Patriot met 7000 kilometer op de teller. Ook apart: door de enorme achteruitkijk spiegel en het daaronder geplaatste kastje voor de tolwegen heb ik ook een blinde hoek van ongeveer 8 vierkante meter recht voor zodat ik soms verkeer van rechts niet kan zien, dus dat wordt nog een hele uitdaging om deze Jeep Patriot ook weer in nieuwstaat in te leveren over 9 dagen.

Het Best Western Plus hotel licht naast het vliegveld en daar waren we dus zo. De vorige keer dat ik hier was had ik een Garmin gehuurd en die stuurde ons alle kanten van het vliegveld op maar nu met mijn eigen TomTom One waren we er in 5 minuten. Werd wel even gekibbel wie het eerste gebruik mocht maken van het toilet maar die discussie won ik met het ijzersterker argument ”Jij kan overal schijten en ik niet”. De kamer in het Best Western Plus is fantastisch en het leuke is dat er hier een ”Fresh Remote” op ons lag te wachten. Mensen die mijn eerdere reisverslagen ook lazen weten hoe zeer ik deze geste waardeer. Je begrijpt dat hoesje gaat mee naar huis als bewijs. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat ze gewoon een vieze remote elke keer opnieuw in dit hoesje stoppen maar ik geef ze het voordeel van de twijfel.

Fresh-Remote

’s Avond nog even gaan eten bij een prima fastfood BBQ restaurantje en daarna heeft mijn vader nog even een half uur naar een reclame zitten kijken voor een CD set met allemaal nummer die waren opgenomen in een tijd dat hij nog in korte broek liep te voetballen en alle videoclips zwart/wit waren. Toen gaan slapen. Morgen, woensdag 27 november dus, gaan we naar Dallas rijden.

Het is hier trouwens nu een graad of 5 en normaal is het hier rond deze tijd van het jaar tussen de 10 en 20 graden. Mijn vader snurkt nauwelijks en dat is geen grap.

hotelkamer

 


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *