Van San Antonio naar Houston, Galeria Mall, Outback Steakhouse en naar huis

houston_galleria-mall

Vandaag is de laatste hele dag in Texas en moeten we terug naar Houston rijden want morgen moeten we ons om 13:30 melden bij de balie van de KLM op het George Bush Intercontinental Airport.

We doen vanmorgen rustig aan maar willen ook niet het ontbijt missen dus half 9 zitten we in de ontbijtzaal van ons hotel. Ik maak wafels die er prachtig uitzien in het wafelijzer maar die ik er met geen mogelijkheid heel uit het ijzer krijg. Als na een minuut of 2 pulken de wafel uit het ijzer op mijn bordje ligt is er niet veel meer van over. Wel een groot voordeel ik hoef nu niet zelf veel meer te snijden en de maple syrup wordt snel opgenomen door het deeg dus kauwen hoeft ook nauwelijks meer.

Om 9:30 stappen we in onze auto om 197 miles/317 km te gaan rijden naar Houston. We stellen de TomTom in en mijn vader gaat rustig naast me zitten om zich heen zitten kijken. Na een uurtje rijden komen we weer een filiaal tegen van de Buc-ee’s tankstations en besluiten te stoppen omdat zij als enige wel koffie hebben die mijn vader lekker vindt (…). Deze Buc-ee’s is nog groter dan het tankstation dat we eerder bezochten op de weg van Houston naar Dallas. Dit tankstation heeft zelfs een Outdoor afdeling wat inhoud dat ze ook een heleboel BBQ’s verkopen en allerlei dingen die je nodig kunt hebben om te jagen of het aankleden van je terras en/of blokhut.

Ik koop een prachtige buitenthermometer met daarop de tekst: There’s a place for all god’s creatures… Right next to the Potatoes & Gravy! voor thuis en voor mijn vader natuurlijk een kop koffie. Hierna rijden we in een ruk door naar de Galleria Mall in Houston. Onderweg passeren we vrachtwagens die midden op twee banen rijden met een compleet huis op hun dieplader, prachtige ranches, eindeloze akkers en dat alles onder een stralend blauwe lucht.

Bij de Galleria Mall parkeren we de auto in de Gratis (!!!) parkeergarage. Willen de gemeentes en winkelcentra in Nederland het bezoeken van de stad ontmoedigen in Amerika willen ze graag dat je komt en wat komt kopen en daarom mag je hier gewoon gratis parkeren. Aardig he?

We lopen naar binnen en we blijken de auto op een geweldige plek in de parkeergarage te hebben gezet want we lopen zo het Foodcourt (met kunstijsbaan) in. Dat is erg mooi want het is toch al rond half 2 en ik val bijna om van de honger. Ik besluit toch maar weer een hamburger te gaan eten en dit keer bij Sonic en mijn vader gaat een broodje halen bij Subway. Je kan natuurlijk wel vaders uit Holland halen maar niet Holland uit vaders en die gaat dan ook vol passie proberen een broodje kaas te kopen bij Subway. Een flinke onderhandeling later zit hij lekker een compleet uitgekleed Subway broodje te eten met alleen een paar plakjes kaas, een tomaat en wat sla. Wel blijkt hij hier inclusief een colaatje toch wel 5,99 voor te hebben betaald dus ze hebben niet speciaal een broodje voor ‘m gemaakt ze hebben een van een normaal broodje al het vlees weggelaten en gewoon de normale prijs doorberekend.

Na het broodje gaan we even naar het toilet en dan lopen we de mall in. Het publiek en de winkels hier zijn wel even van een andere categorie dan in de andere steden. De dames hebben een keer wat anders aan dan een sweater met capuchon, een vale spijkerbroek en witte gympies en alle grote merken hebben een winkel in deze mall. Bij de Apple winkel kijken we even naar de nieuwe Apple Mini en ik maak contact met de Wifi van de Apple Store en check of er meer bekend is over het heftige weer in Nederland/Europa en of onze vlucht terug naar Nederland daardoor vertraging oploopt. Geen nieuws voor de rest dus waarschijnlijk komen we gewoon, ondanks de windkracht 11, op tijd aan in Amsterdam.

Barnes-&-Noble-HoustonIk wil nog graag wat magazine’s kopen maar na navraag blijkt er geen enkele winkel meer te zijn in heel het winkelcentrum die nog magazines of boeken verkoopt. Er schijnt wel een filiaal van Barnes & Noble te zijn dat aan dezelfde weg ligt als waar het winkelcentrum aan ligt dus we lopen naar de auto en gaan op zoek. Na een minuut of 10 rijden hebben we de boekenzaak nog steeds niet gevonden en ik besluit verder de weg af te rijden want ik zie in de verte een snelweg en daar wil ik naar ons laatste hotel gaan rijden. Plotseling ziet mijn vader toch de Barnes & Noble winkel en na een paar levensgevaarlijke U turns staan we voor de winkel. Mijn vader heeft geen zin om mee te gaan (wil liever even een sigaret roken) maar ik roep hem na een minuut of 2 toch naar binnen omdat dit echt een geweldige boekenzaak is en bovendien verkopen ze hier de Nook, de supergoedkope tablets van Barnes & Noble. De Nook is zeer interessant maar niet echt geschikt omdat je een Amerikaans emailadres nodig hebt (dat zou eventueel nog opgelost kunnen worden met een g-mail account) en ook een Amerikaanse creditcard en die hebben we nou net niet. Wel kopen we nog allerlei kerstkaarten en -ballen, een paar boeken en magazine’s en een “Sheldon Computer Sitter Bobble-head”. Hierna stappen we in de auto en rijden naar ons hotel dat aan de anderekant van Houston ligt. Het is midden in de spits en het verkeer is zo snel als dikkestront. Tijdens de rit wordt het donker en na een uur in de file en door verschillende auto’s op verschillende momenten op verschillende manieren van de weg geprobeerd ben te duwen ben ik er echt een beetje klaar mee. Als dan ook onze TomTom mij over een Tolweg probeert te sturen waar ik helemaal niet in mag grijpt mijn vader in en zegt dat het beter is om “Even een sigaretje te roken”. Daar heeft hij helemaal gelijk in en na het sigaretje rij ik in een rechte lijn naar het hotel.

Op onze hotelkamer begin ik meteen met het herpakken van mijn koffer. Ik heb onderweg de nodige souvenirs/onzin/troep gekocht en die wil ik natuurlijk op zo’n manier meenemen dat ze ook heel aankomen in Nederland. Na een half uurtje inpakken ben ik klaar en mijn vader wil voor de laatste keer goed vlees eten en aangezien het ook mijn verjaardag is vandaag mag ik zeggen waar. Hier vlakbij zit een Outback Steakhouse waar ik een paar jaar geleden ook heb gegeten en daar gaan we heen. Eerst nog even rondkijken bij de boeken/platenwinkel die er naast zit en daarna gaan we het restaurant in. Ik bestel spareribs en mijn vader een Porkchop wat gewoon een karbondaadje is. Spareribs zijn wederom karig (één rijtje en nog niet echt lekker ook) maar de Porkchop is spectaculair. Deze vriend is zo’n 300 gram en zeer goed gebraden. Mijn vader heeft er ook een gepofte aardappel bij besteld zodat het net lijkt of hij gewoon thuis zit te eten maar dat de slager van de Albert Heijn een foutje heeft gemaakt.

Na het eten rijden we naar het hotel en kijken nog wat televisie en vallen moe van de reis snel in slaap.

De volgende morgen worden we wakker en gaan even ontbijten. Ik verknal als gewoonlijk weer twee wafels en mijn vader eet ‘wat’ scrambled eggs op brood wat ongeveer 20 eieren bevat. Ik vraag of we wat langer op de kamer mogen blijven en we verlaten de kamer om 11:45 i.p.v. 11 uur en gaan naar de auto. De tank van de auto is bijna helemaal leeg. Geweldig want dat had ik ook afgesproken bij het huren van de auto maar hij is zo leeg dat het ook zou kunnen dat we op weg naar het vliegveld zonder benzine komen te staan en in die extra uitdaging heb ik niet echt zin meer. We besluiten dus te tanken voor 5 dollar en krijgen hier bijna 7 liter benzine voor.

We leveren de auto in gaan naar de shuttle bus en die brengt ons naar de vertrekhal we roken even een sigaret en checken in met de computer. Voor we onze koffers mogen inchecken moeten ze eerst op de weegschaal.  Ze mogen 22,8 kilo per stuk zijn. Mijn koffer is 20,9 kilo en de koffer van mijn vader 14,7 dus we rennen meteen naar buiten huren, een auto en gaan in het eerste beste winkelcentrum 8 kilo aan spullen kopen om mee te nemen. Nee hoor. We checken onze koffer in en verbazen hoe rustig het is en hoe snel we overal aan de beurt zijn. Bij het inleveren van onze koffer zijn we meteen de eerste die aan de beurt zijn en bij de securitycheck zijn we meteen aan de beurt en krijgt mijn vader een ‘Box’ van de controleur voor zijn bruine corduroy broek.

Houston-Airport

Wij moeten naar gate D4 maar daar is het net zo levendig als het centrum van Capelle a/d IJssel op zondagmiddag dus gaan we een beetje rondlopen. Ik heb wel trek in een theetje met wat donuts erbij en mijn vader in koffie en gelukkig komen we een Dunkin’ Donuts tegen. Ik bestel een Hot Tea en een Coffee en wat diverse donuts. De dame achter de balie voorziet de koffie meteen van melk en suiker en weet dus bijvoorbaat al dat onze koffie criticus H.H. Lausberg hier weer zijn kanttekeningen en opmerkingen bij gaat plaatsen. Maar niets blijkt minder waar, de koffie is lekker en de door mij gekochte donuts fantastisch . Ik weet niet wat me overkomt zo op het laatste moment van deze vakantie.

Het inchecken gaat iets later beginnen dan geplant maar we vertrekken wel op tijd. Bovendien wordt ons al snel belooft door de piloot dat we een uur eerder op Schiphol zullen landen door de zeer sterke wind die er staat. Dus i.p.v. vertraging zijn we sneller thuis door de storm. Mijn vader die de heenweg zo lang vond duren maar 90% van de tijd lag te slapen doet nu geen oog dicht en ik slaap ongeveer alles bij elkaar 45 minuten. De steward van de KLM is net zo geweldig als de stewardess op de heenweg (niet synisch) en het ontbijt geweldig. Op Schiphol zit er 1 dame van de Douane achter de balie om de paspoorten van de reizigers van 4 vliegtuigen te controleren. Als wij bijna aan de beurt zijn en de rij tot aan de roltrap staat zijn er nog 3 douaniers bereid gevonden om de kantine te verlaten om te komen helpen.

Aangezien ik bijna niet geslapen heb en wil voorkomen dat ik bij Den Haag overvallen wordt door Klaas Vaak en mijn TT tegen de vangrail plak koop ik een flesje cola. We nemen de bus richting P3 daar aangekomen lopen in de natte sneeuw (blehhhh) naar mijn auto en ik rij gelukkig zonder oponthoud of in slaap te vallen in een keer naar huis.

Thuis aangekomen blijkt mijn moeder hysterisch blij te zijn dat we heelhuids thuisgekomen zijn, mijn vrouw normaal blij dat wij weer terug zijn en ik in het bijzonder, de mensen die het riool aanleggen voor onze oprit er een enorme bende van hebben gemaakt, ze mijn Coax kabel van UPC hebben doorgehakt en ik dus geen TV, radio en 120 Mbps internet verbinding meer heb en de waterleiding hebben gebroken en gerepareerd maar dat er nu gruis zit in alle kranen en mijn badkamer kraan die ik 1 jaar geleden heb gekocht kapot is en het waterreservoir van het toilet ook naar de knoppen is. Één gerustelling ik zie op televisie dat Mart Smeets nog steeds een enorme pik met vingers is…

Opa Huupie bedankt voor de super leuke vakantie, de gezelligheid en het vervullen van je taken als bijrijder en jij als lezer bedankt dat je ons gevolgd heb op onze reis.

Tot de volgende reis. De bestemming is al bekend (Tokyo) maar ik weet nog niet wanneer.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *