Van Buffalo naar Cape Cod in één dag: Verstand op nul en blik op de horizon

Vanmorgen werden we wakker in het Lord Amherst Hotel en na het ontbijt pakken we alles weer in, zetten de koffers weer achterin de auto en rijden de afrit van het hotel af Main Street op en we rijden deze straat helemaal af tot in het centrum van Buffalo. Het centrum van Buffalo (stad is ontstaan rond 1800) stelt helemaal niets voor en geeft ons niet het gevoel dat het de moeite is om de auto te parkeren en te gaan bezichtigen. Wat nu? Dinsdag vertrekt vanaf het vliegveld van Boston om 14:00 uur ons vliegtuig richting Amsterdam dus het is misschien wel handig om alvast die richting op te gaan rijden. 
We hoeven niet helemaal naar Boston te rijden maar als we vandaag ergens tussen Albany NY en Springfield MA eindigen dan hoeven we morgen (vrijdag) nog maar een paar uur te rijden.

De snelweg “90 East” loopt van Buffalo tot aan Boston en die gaan we maar gewoon maar afrijden.
Rond 12:30 is de tank leeg en neem ik de eerste afslag naar het stadje Batavia. Gooi de tank weer helemaal vol voor nog geen $ 40,- (dat wordt weer huilen bij de pomp in Nederland…) en zie een restaurantje met de naam Bob Evans. Als we binnenkomen worden we welkom geheten door een “waitress” die denk ik ergens achter in de zeventig is en super vriendelijk is. We worden in een booth gezet en krijgen het menu. Bob Evans blijkt een keten te zijn van restaurants waar ouderwets Amerikaans eten wordt geserveerd met de slogan: Discover Farm-Fresh Goodness. Ik neem de Pot Roast Sandwich ($ 8,95) en mijn reisgenote 2 eieren, hash browns en 2 biscuits voor $ 5,29. Even nog een bezoek aan het hele toilet gebeuren en we stappen in de auto en rijden weer richting Albany.
Toen we eerder op de “90” reden maar dan “west” kwamen we ineens langs het bord voor het plaatsje Rotterdam maar dat bord kwam maar één keer voorbij dus konden we geen foto maken maar nu zijn we op alles voorbereid. We komen langs het bord en maken een foto en ik besluit ook toch maar even die afslag te nemen want ik wil toch wel even weten hoe het plaatsje Rotterdam in staat New York er uitziet. In Amsterdam waren we natuurlijk al geweest dus dan kan je als geboren en getogen Rotterdammer Rotterdam toch niet overslaan. We slaan af en rijden door Rotterdam Jct en om eerlijk te zijn al is het uitzicht in Rotterdam NY een stuk beter dan in Rotterdam Nederland ik zou hier toch niet willen wonen. Nadat we Rotterdam doorgereden zijn vragen we de Gamin Puzzeltocht Organisatrice om ons weer naar de snelweg “90 East” te brengen en ze stuurt ons weer helemaal de verkeerde kant op richting Amsterdam NY waar we weer de 90 East op kunnen. Was trouwens wel de eerste keer dat ik met de auto in 10 minuten van Rotterdam naar Amsterdam heb gereden.
Rond 17:30 arriveren we in Albany en volgens de borden is het nog rond de 150 mijl tot Boston, even overleg wat we nu gaan doen. We pakken de geweldige Roomsaver.com gids er bij en we zien dat onder Boston een schiereiland ligt dat Cape Cod heet wat een beetje een vakantie eiland is voor mensen uit New York en Boston. Aangezien het mooi weer is en geen Amerikaan nu op vakantie is en we dus waarschijnlijk makkelijk een hotel kunnen vinden besluiten we de laatste dagen van onze vakantie lekker rustig aan te gaan doen op Cape Cod. Cape Cod ligt alleen nog 50 mijl verder dan Boston dus nu wordt het echt verstand op nul en blik op de horizon en karren!
 Steden als Westfield, Springfield, Worcester schieten ons links en rechts voorbij en rond half 9 valt de duisternis en in en om 9 uur is het pikkedonker want op de “495” waar we nu rijden doen ze niet aan lantarenpalen langs de weg.

Op het moment dat ik denk dat ik die laatste 50 mijl niet meer gaat redden ontvangen we op de radio een of andere plaatselijke classic rock zender. Maar dit is niet zo’n classic rock zender zoals we in Nederland kennen. Niet elke uur Paradise by the fucking dashboardlight, dan weer een niets-aan-de-hand kut nummer van Toto en dan Stairway to Heaven maar echt classic rock nummers waar je wel blij van wordt. Eerst een nummer van Neil Young, dan de Doors en dan een geweldig bluesrock nummer dat ik nog nooit gehoord had maar dat van ZZ-Top (La Grange) blijkt te zijn. Daarna drie nummers van U2 op een rij de live versie van “Bad”, “One” en “One Tree Hill” en ik weet dat ik deze nummers nooit meer kan horen zonder aan deze rit te denken.  Bij de laatste tonen van “One Tree Hill” staan we op de plek van het Motel dat we zoeken. Ik zeg expres “op de plek” want het Motel dat we zoeken is er helemaal niet. “Oh nee he ik hoef nou toch niet na 900 km rijden nog een slaapplek gaan zoeken?” Maar nee dat hoeft niet want aan de overkant zit het Motel Country Acres en die hebben nog plaats ($ 69,- p/n) we hebben huisje 4. Koffers naar binnen douchen en in bed tv kijken.


Reisgenote slaapt om 23:30 als een blok maar ik kijk tot 0:30 televisie (Comedy Central Tosh.O) en slaap om 2:00 uur nog niet. Als ik slaap belt iemand om 5:21 mij vanuit Nederland op mijn mobiel en daar word ik wakker van om 7:31 belt nog iemand mij maar daar slaap ik keihard doorheen. Ik word ook nog wel ergens midden in de nacht wakker van een soort van nachtmerrie. ‘s Morgens doe ik het rolgordijntje aan de linkerkant van onze kamer omhoog en blijk ik 3 meter naast een begraafplaats te slapen.

Als ik vanacht weer heel de nacht lig te stuiteren verhuizen we morgen naar de andere kant van het Motel…


One thought on “Van Buffalo naar Cape Cod in één dag: Verstand op nul en blik op de horizon

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *