Ottawa: Shopping, Kastelen en Monstertrucks


Voor de moderne reiziger is het meenemen van een laptop eigenlijk essentieel. Je kan een hotel zoeken waar je vanavond wilt slapen vanuit bed in het vorige hotel en je kan heel makkelijk de Shopping Malls en “Things To Do” in de stad waar je bent opzoeken op het internet althans daar gebruik ik ‘m voor en niet om het NOS journaal of DWDD te bekijken op Uitzending gemist.
De grootste shopping mall van Ottawa ligt zo’n 6 minuten rijden van ons hotel vandaan (als je in een keer goed rijdt) en in op de Rideau Carleton Raceway (paardenracebaan) wordt de Gloucester Fair gehouden die er op internet (check die website!) al zo onwijs triest er uit ziet dat wij er zeker bij willen zijn.

We beginnen de dag met een gratis (dus altijd lekker) ontbijt in ons hotel WelcomINNS en rijden om 10:30 richting het Rideau Centre dé shopping mall van Ottawa (900.000 inwoners). We hebben ‘s morgens al besloten nog een nachtje te blijven in het hotel zodat we een keer een ochtend niet met koffers hoeven te slepen.
Na 2 keer verkeerd te hebben gereden door die trut in de GPS (“Recalculate, recalculate”) staan we dan eindelijk in de parkeergarage van het Rideau Centre. Het Rideau Centre is een mooi winkelcentrum maar het Alexandrium waar ik in Rotterdam vlak naast woon is 2 keer groter. Ik koop bij Sears een nieuwe jas (van $ 119,- voor $ 47,-) en mijn reisgenote leeft zich uit bij Old Navy en koop ik ook nog even een tas voor mijn fotocamera waar wel 1000 keer het woord Canada en het maple leaf logo op staat. Normaal zou ik zo’n tas nooit kopen maar hij kost maar 14,99 en ik ben al maanden opzoek naar een schoudertas voor mijn camera voor weinig, dus dit is een goede koop.

We besluiten onze inkopen in de auto te zetten en het winkelcentrum te verlaten en de parlementsgebouwen van Ottawa (hoofdstad van Canada) te gaan bekijken. De gebouwen waar de regering van Canada zetelt zien er prachtig uit. Ik maak even een paar foto’s en we besluiten dat er nu echt gegeten moet worden anders word ik echt chagrijnig. We besluiten bij de D’arcy Mc Gee’s Pub wat te gaan eten (Club sandwich en spaghetti met garnalen spinazie en tomaat) en 40 dollar lichter weer de straat op. We lopen naar de auto en rijden richting het vliegveld naar de Rideau Carleton Raceway.

De Rideau Carleton Raceway blijkt een paardenracebaan waar het hoofdgebouw is omgebouwd is tot een soort van Casino en naast de paarderenbaan is er een kermis opgebouwd en dat is de Gloucester Fair. Ik koop twee toegangskaartjes we lopen naar binnen en het genieten gaat meteen beginnen. Ook in Amerika zijn de exploitanten bijzondere types zelfs nog wel wat meer bijzonder dan de types die we kennen van Nederlandse kermissen. Ach waarom draai ik er om heen, ze kauwen kauwgom met hun mond open, ze zien er vies en onbetrouwbaar uit en de attracties zijn allemaal versleten en dus levensgevaarlijk.
Ik blijf even met open mond staan kijken naar een attractie die prima als martelwerktuig van de Spaanse inquisitie of de Nazi’s had dienst kunnen doen: De Zipper. De Zipper is een apparaat (zie foto) waar zo’n 14 mandjes aan hangen en in de mandjes kan je met 2 personen plaatsnemen. Die mandjes kunnen om hun as draaien. De mandjes bewegen ook omdat ze met kettingen langs de toren bewegen en dan draait de toren ook nog. Ik denk dat dit dé ideale voorbereiding is om het wereldrecord “Kotsen door de neus” te verbreken…
Op deze Canadeese kermis zijn natuurlijk ook de suikerspinnen e.d. verkrijgbaar maar ook Mini Donutsen (net uit het frituurvet dus lekker), Vlaamse Wafels (die voor het gemak ook gewoon Vlaamse wafels heten), Cron Dogs (Hotdog op een stokkie) en iets wat we al eerder hebben gezien op de Foodcourt van de shopping mall waar we eergisteravond Chinees hadden gegeten, een soort patatje stoofvlees maar dan anders. Je moet denken een grote kartonnen ijsbeker vol met patat die rechtop staat (zoals bij de patatbekertjes van de McDonald’s) en daar bovenop kan je dan allerlei soorten saus laten doen zoals bijvoorbeeld Chilli, Kaas, Jus enz enz.
We zijn moe van het lopen en gaan even zitten op aan een houten picknick bankje. Je hebt van die dagen dat alles mee zit en dat is vandaag niet echt want we zitten nog geen minuut en uit de tent waar we naast zitten komt ineens een enorme hoeveelheid tering herrie: Het optreden van Doo Doo The International Clown. Ik denk dat dat “International” inhoud dat hij een keer gesminkt door een Amerikaanse stad is opgejaagd door een woedende menigte want ik kan me niet voorstellen dat iemand buiten Canada op deze beschilderde brok ellende zit te wachten.
We besluiten de clownterreur te ontvluchten en lopen richting de BBQ competition (10 tentjes met half dronken Canadezen met een opklapbare BBQ) en de Monstertrucks.

Bij de ingang van de Gloucester Fair worden ook de kaartjes verkocht voor de Monsters On A Mission Truck Race 25 dollar per persoon. Eigenlijk kwam ik voor de Monster Trucks maar aangezien het bijna 3 uur is, om 5 uur pas de Monsters On A Mission Truck Race begint en de lucht er zo donker uitziet dat het elk moment kan gaan stortregenen besluit ik even te wachten met kaartjes kopen. Gelukkig maar want er zijn maar 2 Monster Trucks op het terrein aanwezig en dat is meteen ook het totale deelnemersveld van Monsters On A Mission Truck Race.
Dat verklaart meteen ook waarom de kaartjes voor de Truck Race aan het begin van de kermis moeten worden gekocht want als mensen hebben gezien dat er maar 2 Monster Truck zijn koopt natuurlijk niemand meer een kaartje.
Op het moment dat ik bij het terrein van de Monster Truck aankom zijn ze bezig met Monster Truck rides. Kinderen met hun ouders kunnen een ritje maken achter in de laadbak van de Black Jack waar provisorisch 2 bankjes in geplaatst zijn. Geen veiligheidsriemen of andere beveiliging gewoon lekker los in de bak. Ik denk dat het rechtssysteem van Canada héél anders is dan dat van Amerika want ik kan me niet voorstellen dat je in Amerika met een laadbak vol met kinderen op een grasveldje kan gaan rond racen zonder meteen een miljoenen claim te krijgen van een moeder waarvan het kind een blauwe plek heeft opgelopen tijdens het ritje.
Als alle kids en ouders al een minuut of 10 in de laadbak zitten te wachten tot de rit begint komt eindelijke de Monster Truck bestuurder aanlopen en ook die is er weer een uit de categorie kermisklant en heeft, natuurlijk, een gebroken arm. Dat lijkt me toch ook wel een fijn idee als moeder dat je man met je 2 kinderen zonder gordel in de laadbak van een monster truck zitten te stuiteren en de bestuurder een gebroken arm heeft.
We nemen afscheid van de Monster Trucks en lopen terug over de kermis naar onze auto en rijden terug naar het hotel. ‘s Avonds eten we nog even wat in een Rockin’ Johnny’s Diner die er nog precies zou uitziet als hij er uit moet hebben gezien in de jaren 50/60 en ik eet een paar kippenvleugels en spareribs die hoogstpersoonlijk nog bij de officiële opening van de Rockin’ Johnny’s Diner aanwezig zijn geweest. Morgen gaan we weer op reis en nu richting Toronto.


2 thoughts on “Ottawa: Shopping, Kastelen en Monstertrucks

  1. Quin ik verwacht veel nieuwe gadgets die je gezien hebt op vakante op bnf als je terugkomt, en dat je het meest nutteloze item die je op vakantie mee terug neemt naar Nederland verloot onder de lezers van bnf.
    Veel plezier daar,
    Gr. Edgar

  2. Dat is een leuk idee Edgar. Maar tot nu toe heb ik niet veel meer gevonden dan Marshmellow’s met chocolade en chips met kippenvleugel smaak. Ik ga zo naar Toronto, dan naar Buffalo en uiteindelijk naar Boston en hoop daar nieuwe dingen tegen te komen. tot nu toe is het allemaal helaas erg karig m.b.t. gadgets.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *