Op weg naar Toronto: Verbrande linker arm, Zuidafrikaanse GPS en een queste naar een hotel

Een aantal lezers van mijn reisverhalen hebben het idee dat wij het niet naar ons zin zouden hebben op onze vakantie. Een trouwe lezer, Huub L. te M., schreef mij bijvoorbeeld: “Wij vinden het alleen een beetje jammer dat julie niet een beetje positiever over Canada en jullie rondreis schrijven, er is toch wel wat leuks te beleven ook.”. Huub natuurlijk hebben wij het hier enorm naar ons zin maar over alles dat goed gaat kan je niets grappigs schrijven toch? Maar vandaag zal ik het proberen positief te houden al is dat erg moeilijk met een Garmin GPS systeem.
Laat ik meteen maar beginnen met een positief bericht uit Canada: De service in de hotels hier is geweldig. Terwijl je in Europa nog wel eens moet betalen voor het gebruik van WiFi is dat in alle hotels waar wij tot nu toe zijn geweest gratis. Moet je helemaal niet gek opkijken als je in Nederland wilt ontbijten in je hotel je 15 euro of meer moet betalen in alle hotels in Canada zit een ontbijt standaard in de kamerprijs. Elke dag gaat mijn reisgenote, terwijl ik deze stukjes zit te typen, even naar de frontdesk en haalt ze geroosterde boterhammetjes, boter, jam en kopjes thee en soms jus d’orange, allemaal gratis.

Vanmorgen reden we weg uit Cobourg en besluiten de oude snelweg naar Toronto te blijven volgen (de “2”) tot we in Toronto zijn. We rijden door het boerenland langs boerderijen en door kleine dorpjes maar hoe dichter we bij Toronto komen komen er meer stoplichten, winkels, hotels en wordt het veel drukker op de weg. We rijden rustig behalve in het plaatsje Ajax daar rijden we door alle rode stoplichten en scheuren we met 150 km per uur door het dorp… Het weer is mooi we rijden lekker met de ramen open *)  over de “2” Toronto binnen en rijden langs tientallen hotels. We hebben geen idee hoever we nog van het centrum van Toronto afzitten dus besluiten nog even door te rijden. Dan opeens verschijnt achter een gebouw de indrukwekkende CN Tower voor onze neus.

We rijden nog een stukje verder en wanen ons op de Blaak in Rotterdam want plotseling zien we twee kubuswoningen staan. Zoals jullie kunnen zien hebben ze in Toronto wel een manier gevonden om extra geld te verdienen aan het wonen in een kubus woning namelijk gewoon een van de zijkanten verhuren voor reclame.

We vervolgen onze weg en rijden door een zeer stoffig industrieel-/havengebied van Toronto dat vlak bij het centrum van de stad ligt en besluiten bij elk hotel dat we tegenkomen te stoppen en te vragen of er kamer vrij zijn en of ze minder dan $ 150,- kosten.
Het Radisson Hotel ligt vlak bij het centrum en de auto kunnen we parkeren in hun garage maar helaas kost het $ 200 per nacht en daar koop ik liever hamburgers voor dan dat ik dat aan een kamer uitgeef. Daarna volgt een reis van ongeveer 2,5 uur kris kras door alle wijken van Toronto waar de temperatuur in de auto steeds hoger wordt door de zon en omdat er stoom uit mijn oren komt omdat we werkelijk geen hotel kunnen vinden waar we kunnen slapen voor een redelijk bedrag. We besluiten, omdat we het zelf ook niet meer weten, als uiterste redmiddel maar weer eens een keer die trut in die Garmin GPS te vragen ons naar een hotel te brengen. Dik een half uur later staan we op de Norfinch Drive en kunnen kiezen uit niet 1 maar 3 hotels. We hebben in Amerika bij een pompstation een boekje met kortingsbonnen voor hotels meegenomen en we slapen vanavond dan ook voor $ 75,- in het Comfort Inn (66 Norhfinch Drive Toronto) want dat hotel is het enige hotel dat in de kortingsbonnengids staat.

Na even te hebben uitgepufd van deze verschrikkelijk hotel queste besluiten we naar het Square One winkelcentrum te gaan in Mississauga (nee niet Mesjogge) dat met zijn 150.000 m2 het op twee na grootste winkelcentrum van Canada is. Volgens mijn computer is het ongeveer een half uurtje rijden en we stappen in de auto, typen de locatie in op de Garmin GPS en beginnen met rijden. Bij de eerst bocht die we nemen zeg die trut in de Gamin: “Noahr lienks”. Huh? Daarna zegt ze “Noahr Reggggiets” Praat die chick ineens Zuid Afrikaans!? Dit keer stuurt ze ons een keertje wel de goede kant op en alleen door een aantal files onderweg arriveren we rond 17:00 uur bij het Square One winkelscentrum.
Door de zoektocht naar het hotel hebben we niet veel meer gegeten sinds vanochtend dan een paar handjes chips en we lopen dan ook meteen door naar het Foodcourt en eten Thaise gebakken rijst met garnalen en rundvlees uit de wok.
Na het eten gaan we door het winkelcentrum wandelen en ik koop het nieuwe album van de Beastie Boys (Hot Sauce Committee Part Two) bij HMV en mijn eerste broek ooit bij de H&M. We komen er achter dat er ook een bioscoop is en besluiten kaartjes te kopen voor “Bridesmaids” die om 18:45 begint. Als we binnenkomen in de bioscoop zaal wordt meteen het aantal bezoekers verdubbelt naar 4 maar later wordt het gelukkig wel nog wat drukker (reisgenote is te zien zwaaiend op de achterste rij).

Na de film gaan we nog even naar Johnny Rockets; een prachtig hamburgerrestaurant helemaal in ouderwetse stijl. Helaas zijn kunnen we geen milkshake meer bestellen want de zaak gaat zo dicht maar ondanks dat de reden was dat we naar dit restaurant zijn gegaan besluiten we ons toch niet uit het veld te laten slaan en een hamburger met patat en een cola te bestellen. Het duurt er lang allemaal want de aandacht van de obers gaat voornamelijk uit naar drie mensen in zwarte trainingspakken. Een neger met dreads, een blanke chick met eigenlijk best wel een dikke kont en een Chinese gast met allemaal tatoeages. Waarschijnlijk zijn ze erg beroemd in Canada want iedereen zit elkaar aan te stoten en er ontstaat een beetje zenuwachtige sfeer in het restaurant. Om een beetje extra olie op het vuur te gooien besluit ik zeer opvallend mijn camera te pakken en klaar te maken om foto’s te gaan maken en ga dan zeer opzichtig van alles foto’s maken in het restaurant behalve van de drie in trainingspak. Als ik een foto van hun had gemaakt hadden ze waarschijnlijk gezegd “No photo’s please” maar nu is ze negeer zijn ze toch ook een beetje teleurgesteld. Echt super grappig.

Hamburger, patat en cola zijn op en we rijden terug naar het hotel. Morgen gaan we Toronto bezoeken en ze zeggen dat het 30 graden wordt dus we kunen onze lol op.

*) Oh ja nog even een tip voor de reiziger. Als je op zonnige dagen een stuk moet rijden, ga dan niet de hele dag gers met je arm uit het raam hangen of smeer ‘m in met zonnebrandolie….


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *