Doorgewinterde reizigers doen Montreal in één dag…


Mijn reisgenote baalde toch wel heel erg van dat Chinese echtpaar dat probeerde onze hotelkamer binnen te komen en het belachelijke gesprek met iemand van de frontdesk dat volgde en besluit voor we naar Montreal gaan toch even te klagen aan de balie. Ook van de kinderen die tot 10 uur over de gangen rende werden we knettergek. Als we ons verhaal doen zegt de baliemedewerkster: “Oké what I’m going to do is to don’t charge you for last night and we hope that we see you back in the future”. Nou dat zal niet zo snel gebeuren maar wel gratis geslapen (inclusief ontbijt en krant) in een prachtige kamer van 120 euro per nacht!

Tip voor de reiziger: Klaag over alles wat los en vast zit. “Nee” heb je, “Ja” kan je krijgen en bespaart je enorm veel geld. We hebben ons al voorgenomen om bij het autoverhuurbedrijf waar we de auto hebben gehuurd enorm te gaan klagen over de die trut in die in die Garmin GPS zit want we hebben ons voorgenomen zo weinig mogelijk voor die GPS te willen betalen. Ik heb ook al een nieuwe slogan voor Garmin verzonnen: “Garmin GPS – Maak van elke reis een gezellige puzzeltocht.”

Wij zetten vrolijk onze koffers weer in de auto en besluiten dat het Hampton Inn & Suits het allerfijnste hotel is waar we ooit zijn geweest en rijden richting Montreal.

Als je wel eens in België met de auto hebt gereden dan weet je hoe slecht de wegen zijn, als je de slechte kwaliteit van die wegen x 12 doet dan weet je hoe slecht de wegen in Montreal zijn. Viaducten zien er uit of ze elk moment kunnen instorten, er zitten gaten in de weg waar een hele tankauto in kan verdwijnen en werkelijk geen enkel stukje weg in Montreal heeft geen vluchtige reparatie ondergaan.

We parkeren de auto in de parkeergarage onder de bibliotheek en verwachten een slagboom en een plek waar je een kaartje kan trekken maar die komt niet en ineens staan we midden op parkeerdek-1 zonder ticket. Het systeem dat in heel de wereld is beproefd en uitstekend werkt (slagboom, kaartje trekken uit apparaat bij slagboom, bij terugkomst kaartje in apparaat en dan betalen) vinden ze hier waarschijnlijk te makkelijk dus hebben ze besloten dat je in deze parkeergarage moet betalen zoals in veel steden in Nederland ook gebruikelijk is. Er is dus een apparaat waar je vooraf moet beslissen hoelang je wilt blijven staan en dan komt er een kaartje uit de automaat wat je weer op het dashboard moet leggen. Erg handig.

Als we de parkeergarage uitkomen lopen we in de regen naar links de Ste-Catherine Street op. Het ziet er niet echt veelbelovend uit maar en het wordt hoe verder we lopen ook steeds minder. Begrijp me niet verkeerd als je een poot bent die eigenlijk een homo is die op mannen valt dan kan je hier helemaal aan je trekken en leren onderbroeken met klep in alle maten en kleuren komen maar voor hetro’s zoals wij is er weinig aan. Alleen maar veel regen, regenboogvlaggen zonder zon.

We lopen nog een paar straten op en lanen en boulevards op en af maar na een uur hebben we nog geen behoorlijke winkel gezien en besluiten natgeregend terug naar de auto te gaan. Mijn reisgenote voelt zich niet zo lekker en ik besluit regenachtig Montreal achter me te laten en naar Ottawa te rijden dan op ongeveer 170 km afstand ligt. Achteraf denk ik dat we overal precies verkeerd zijn gelopen als we daar naar rechts i.p.v. links waren gelopen en de straat na de straat die we nu ingelopen waren hadden genomen hadden we waarschijnlijk wel een leuke dag in Montreal gehad. Jammer, hopelijk hebben we meer geluk in Ottawa.

Na een paar uur rijden (je mag hier maar 100 km per uur en we hebben er al een half uur over gedaan om Montreal uit te komen) begint mijn blaas signalen te geven dat we toch nu wel ergens even moet gaan stoppen omdat we anders Alamo het autoverhuurbedrijf een nieuwe bestuurders stoel schuldig zijn. Ik neem de eerste afslag waar een bordje van een tankstation staat en rij naar rechts terwijl het tankstation links blijkt te zijn. Tijdens het verkeerd rijden rij ik heen achter een vuilniswagen en de 2 mijl terug achter een schoolbus, grrrrr. Dan komen we de de kruising weer tegen waar ik verkeerd was afgeslagen en na 1 minuut rijden zie ik het tankstation. Halleluja! Auto geparkeerd, met een stevige pas naar het tankstation blijkt dat tankstation geen toilet voor klanten te hebben KUT! Wij weer terug naar de auto even rondrijden: “Er komt zo wel een bosweggetje waar je even de auto kan parkeren en tegen een boom kan plassen”. Dus niet. Snel weer de snelweg West 40 op richting Ottawa “We nemen de volgende afslag wel”.
Volgende afslag (weer 10 minuten later…) allemaal bordjes met tankstations en hamburger restaurants. Na 1 minuut zien we de eerste aangekondigde hamburgerrestaurant al aan de rechterkant voor bij flitsen zonder een weg daar naar toe te hebben kunnen ontdekken. Rood stoplicht. In de verte zie ik een groot Shell tankstation, “Die zullen toch wel een toilet voor klanten hebben? Toch? Ah ja toch? Please” Stoplicht gaat op groen en een kwart van de rij van auto’s kan door het groen heen en dan wordt het weer rood. Ik kijk om me heen of ik een leeg flesje zie liggen want dit kan nu elk moment verkeerd gaan. Groen. Nu rijden er gelukkig meer auto’s door maar ik mag nog niet. Groen. Bijna, bijna, ja, ja, ik haal het. Rood. Nee toch net niet. Oh maar ik mag hier wel naar rechts GASSSSS! Razend snel ga ik van rechts naar links heuveltje op en parkeer achter het tankstation.
Als ze hier geen toilet hebben gaat het fout. Ik ren naar binnen en alle mensen in de rij bij de kassa schrikken zich dood. Ik scan de winkel en links zie ik een toilet. YES! Als ie bezet is kan het alsnog helemaal fout aflopen. Ik pak de knop van de deur beet en beweeg ‘m en ja hij draait! 5 Minuten later sta ik weer helemaal opgelucht in de Shellshop en koop voor de vorm Beef Jerky (original!) en loop terug naar de auto.

We vervolgen onze weg naar Ottawa en als we Queensway/Trans Canadian Highway rijden zien we rechts een aantal hotel en besluiten niet verder te rijden maar meteen de afslag te nemen. We rijden naar de WelcomINNS (1220 Michael Street Ottawa) en boeken voor 130 Canadeese Dollar een kamer op de 7de verdieping met een schitterend uitziet op de wolken vol met regen die we waarschijnlijk morgen op onze kop gaan krijgen.

Om half 7 rijden we nog even naar de enorme shopping mall (het St. Laurent Center) die hier tegenover zit en we eten nog een fijn bordje “Chinees” van 8 Canadeese Dollar met rijst Broccoli en 2 soorten kip met een cola die naar chloor smaakt in de Foodcourt en gaan terug naar de kamer.


One thought on “Doorgewinterde reizigers doen Montreal in één dag…

  1. Ik geniet zo van je verhalen en inderdaad je zat in de verkeerde hoek van Montreal….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *